‘คำวินิจฉัยฯ’เป็นเหตุให้‘พ้นตำแหน่ง’! ‘ศาลปค.สูงสุด’สั่งรับฟ้องคดี‘สรณ’สละสิทธิ‘กสทช.’

ac 02 09 26 pic new 01

“…เมื่อผู้ถูกฟ้องคดี (คณะกรรมการสรรหา กสทช.) ได้มีคำวินิจฉัยดังกล่าว ย่อมถือเป็นเหตุให้ผู้ฟ้องคดีต้องพ้นจากตำแหน่งกรรมการ กสทช. ตามมาตรา 20 วรรคหนึ่ง (5) แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553 โดยผู้ฟ้องคดี (ศ.คลินิก นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์) ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งประธานกรรมการ กสทช. ต่อไปได้…”

.............................................

เมื่อวันที่ 2 ก.ย. ศาลปกครองกลาง ได้อ่านคำสั่งศาลปกครองสูงสุด ตามคำร้องที่ 1038/2569 คำสั่งที่ 952/2569 ซึ่งเป็นคดีที่ ศ.คลินิก นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์ ประธานกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) ยื่น ‘คำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับคำฟ้องไว้พิจารณา’ ของศาลปกครองชั้นต้น

กรณีศาลปกครองชั้นต้น มีคำสั่งไม่รับคำฟ้องไว้พิจารณา ในคดีที่ ศ.คลินิก นพ.สรณ ขอให้ศาลฯมีคำสั่งหรือคำพิพากษาเพิกถอนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการสรรหากรรมการ กสทช. ที่ 1/2569 วันที่ 21 ก.ค.2569 เรื่อง การพิจารณาคุณสมบัติหรือลักษณะต้องห้ามของประธาน กสทช. (คดีหมายเลขดำที่ 1455/2569)

โดย ศาลปกครองสูงสุด มีคำสั่งให้ศาลปกครองชั้นต้นรับคำฟ้องของ ศ.คลินิก นพ.สรณ ไว้พิจารณา และมีคำสั่งในเรื่องคำขอเกี่ยวกับมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวก่อนการพิพากษาคดีของผู้ฟ้องคดีต่อไป

เนื่องจากศาลฯเห็นว่า ศ.คลินิก นพ.สรณ เป็นผู้ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายหรืออาจจะเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้ อันเนื่องคำวินิจฉัยของคณะกรรมการสรรหากรรมการ กสทช. ที่ 1/2569 วันที่ 21 ก.ค.2569 เรื่อง การพิจารณาคุณสมบัติหรือลักษณะต้องห้ามของประธาน กสทช. แล้ว

สำนักข่าวอิศรา (www.isranews.org) จึงขอนำเสนอรายละเอียดคำสั่งศาลปกครองสูงสุด ตามคำร้องที่ 1038/2569 คำสั่งที่ 952/2569 ในคดีหมายเลขดำที่ 1455/2569 ดังนี้

@ย้อนที่มาคำวินิจฉัย‘คกก.สรรหาฯ’ปม‘สรณ’สละสิทธิ‘กสทช.’

คดีนี้ข้อเท็จจริงปรากฏว่า ผู้ฟ้องคดี (ศ.คลินิก นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์) เป็นผู้ได้รับการคัดเลือกจากผู้ถูกฟ้องคดี (คณะกรรมการสรรหากรรมการ กสทช.) ให้เป็นกรรมการ กสทช. ด้านการคุ้มครองผู้บริโภค และได้รับการเสนอชื่อไปยังวุฒิสภาเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบ

โดยในการประชุมวุฒิสภา ครั้งที่ 12 (สมัยสามัญประจำปีครั้งที่สอง) เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2564 ที่ประชุมวุฒิสภาได้มีมติเห็นชอบบุคคลให้ดำรงตำแหน่งกรรมการ กสทช. จำนวน 5 คน โดยผู้ฟ้องคดี ได้รับความเห็นชอบให้ดำรงตำแหน่งกรรมการ กสทช. ด้านการคุ้มครองผู้บริโภค และได้รับเลือกให้เป็นประธานกรรมการ กสทช.

ต่อมา ประธานวุฒิสภา ได้มีประกาศวุฒิสภา เรื่อง กำหนดเวลาให้บุคคลผู้ได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาให้ดำรงตำแหน่งกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ลาออกหรือเลิกประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ

ตามมาตรา 18 ประกอบมาตรา 8 (1) (2) และ (3) แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553 แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2564 ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2564

กำหนดให้ผู้ได้รับความเห็นชอบต้องแสดงหลักฐานว่าลาออกหรือเลิกประกอบอาชีพหรือวิชาชีพดังกล่าวต่อประธานวุฒิสภา ภายในวันที่ 11 มกราคม 2565 ซึ่งผู้ฟ้องคดีได้ยื่นหนังสือและหลักฐานต่างๆ ต่อประธานวุฒิสภาที่รับรองว่าได้ลาออกหรือเลิกประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ ตามมาตรา 18 ประกอบมาตรา 8 (1) (2) และ (3) แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าวแล้ว

หลังจากนั้น ประธานวุฒิสภา จึงมีหนังสือไปยังนายกรัฐมนตรี เพื่อให้นำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งผู้สมควรดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ กสทช. และกรรมการ กสทช. เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2565 ซึ่งนายกรัฐมนตร์ ได้มีหนังสือลงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2565 นำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง

ต่อมา ได้มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 13 เมษายน 2565 ว่า มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งผู้ฟ้องคดีเป็นประธานกรรมการ กสทช. และกรรมการ กสทช. รวม 5 คน ตามที่เสนอ ตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน 2565 เป็นต้นไป โดยประกาศราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 14 เมษายน 2565

แต่ภายหลังจากที่ผู้ฟ้องคดีได้เข้าดำรงตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการ กสทช. แล้ว ผู้ถูกฟ้องคดี (คณะกรรมการสรรหา กสทช.) ได้มีคำวินิจฉัย ที่ 1/2569 ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 เรื่อง การพิจารณาคุณสมบัติหรือลักษณะต้องห้ามของประธานกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ว่า

ผู้ฟ้องคดี (ศ.คลินิก นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์) ยังคงปฏิบัติหน้าที่เป็นแพทย์ค่าตอบแทนรายชั่วโมง ในช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม 2565 จนถึงวันที่ 12 เมษายน 2565 ณ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งเป็นลูกจ้างของหน่วยงานของรัฐ

อันเป็นลักษณะต้องห้ามตามมาตรา 8 (2) แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553 อันเป็นห้วงเวลาก่อนที่นายกรัฐมนตรีจะมีหนังสือ ลงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2565 นำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งผู้ฟ้องคดีเป็นประธานกรรมการ กสทช.

และก่อนที่จะมีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 13 เมษายน 2565 ว่า มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งผู้ฟ้องคดีเป็นประธานกรรมการ กสทช. ตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน 2565 เป็นต้นไป

เมื่อบทบัญญัติมาตรา 18 แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าว แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2564 บัญญัติให้การไม่ลาออกหรือเลิกประกอบอาชีพหรือวิชาชีพตามมาตรา 8 (1) (2) และ (3) ภายในเวลาที่ประธานวุฒิสภากำหนด ถือเป็นการสละสิทธิโดยผลของกฎหมาย

ผู้ถูกฟ้องคดี (คณะกรรมการสรรหา กสทช.) จึงวินิจฉัยว่า ผู้ฟ้องคดีสละสิทธิในการเข้ารับตำแหน่งกรรมการ กสทช. ตามมาตรา 18 ประกอบมาตรา 8 (2) แห่ง พ.ร.บ.เดียวกัน ผู้ฟ้องคดีเห็นว่าคำวินิจฉัยดังกล่าวเป็นการกระทำโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงนำคดีมาฟ้องต่อศาล ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดี นั้น

@ชี้‘สรณ’ได้รับคำเสียหายจากคำวินิจฉัยฯ-พ้นจากตำแหน่งแล้ว

เห็นว่า ผู้ถูกฟ้องคดี (คณะกรรมการสรรหา กสทช.) เป็นคณะกรรมการตามมาตรา 14 แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553 แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2560 ซึ่งกฎหมายให้อำนาจในการออกคำสั่งหรือมีมติใดๆ ที่มีผลกระทบต่อบุคคล

ผู้ถูกฟ้องคดีจึงเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐตามมาตรา 3 แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 เมื่อผู้ฟ้องคดีฟ้องว่า ผู้ถูกฟ้องคดีใช้อำนาจตาม พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553

มีคำวินิจฉัย ที่ 1/2569 ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 เรื่อง การพิจารณาคุณสมบัติหรือลักษณะต้องต้องห้ามของประธานกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย

จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการที่เจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง (1) แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542

และโดยที่คำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดีดังกล่าว เป็นกรณีที่ผู้ถูกฟ้องคดีอ้างว่า ใช้อำนาจตามมาตรา 15/1 แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553 แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2564

โดยวินิจฉัยเกี่ยวกับลักษณะต้องห้ามของผู้ฟ้องคดี (ศ.คลินิก นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์) ว่า การที่ผู้ฟ้องคดีไม่ลาออกหรือเลิกประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ ตามมาตรา 8 (1) (2) หรือ (3) ถือเป็นการสละสิทธิโดยผลของกฎหมาย ตามมาตรา 18 แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าว

เมื่อความตอนท้ายของมาตรา 18 นั้น ได้กำหนดให้ผู้ถูกฟ้องคดี (คณะกรรมการสรรหา กสทช.) ดำเนินการสรรหากรรมการ กสทช. ใหม่ โดยผู้ฟ้องคดี (ศ.คลินิก นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์) ซึ่งเป็นผู้ได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาในครั้งนี้ จะเข้ารับการสรรหาในครั้งใหม่ไม่ได้

และเมื่อผู้ถูกฟ้องคดี (คณะกรรมการสรรหา กสทช.) ได้มีคำวินิจฉัยดังกล่าว ย่อมถือเป็นเหตุให้ผู้ฟ้องคดีต้องพ้นจากตำแหน่งกรรมการ กสทช. ตามมาตรา 20 วรรคหนึ่ง (5) แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553

โดยผู้ฟ้องคดี (ศ.คลินิก นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์) ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งประธานกรรมการ กสทช. ต่อไปได้ ตามนัยมาตรา 20 วรรคสาม แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียงวิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553 แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการ โทรคมนาคม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2560

ซึ่งบัญญัติว่า เมื่อมีกรณีตามวรรคหนึ่ง ให้กรรมการเท่าที่เหลือยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ และให้ถือว่า กสทช. ประกอบด้วยกรรมการเท่าที่เหลืออยู่ แต่ทั้งนี้จะต้องมีจำนวนกรรมการไม่น้อยกว่าสี่คน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้การจัดทำบริการสาธารณะด้านการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมเป็นไปอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดชะงัก

คำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดี ที่ 1/2569 ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 เรื่อง การพิจารณาคุณสมบัติหรือลักษณะต้องห้ามของประธานกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ย่อมมีผลกระทบต่อสถานภาพของสิทธิหรือหน้าที่ของผู้ฟ้องคดี จึงเป็นคำสั่งทางปกครองตามมาตรา 5 แห่ง พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539

ผู้ฟ้องคดี (ศ.คลินิก นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์) จึงเป็นผู้ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายหรืออาจจะเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้อันเนื่องจากการกระทำของผู้ถูกฟ้องคดี

และการแก้ไขหรือบรรเทาความเดือดร้อนหรือความเสียหายดังกล่าว ต้องมีคำบังคับของศาลให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดีตามมาตรา 72 วรรคหนึ่ง (1) แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ผู้ฟ้องคดี จึงเป็นผู้มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาลปกครอง ตามมาตรา 42 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าว อุทธรณ์ของผู้ฟ้องคดีฟังขึ้น

เมื่อมาตรา 15/1 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2553 แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการ วิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2564 กำหนดให้คำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดีเป็นที่สุด

และผู้ถูกฟ้องคดีได้แจ้งสิทธิฟ้องคดีต่อศาลปกครองให้ผู้ฟ้องคดีทราบ ตามนัยมาตรา 50 แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ไว้ในหนังสือแจ้งคำวินิจฉัยแล้ว ผู้ฟ้องคดีจึงไม่ต้องดำเนินการแก้ไขความเดือดร้อนหรือเสียหายก่อนฟ้องคดีต่อศาล ตามมาตรา 42 วรรคสอง แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าว

@สั่ง‘ศาลปค.ชั้นต้น’รับคำฟ้องคดีเพิกถอนคำวินิจฉัยฯไว้พิจารณา

และเมื่อข้อเท็จจจริงปรากฏว่า ผู้ฟ้องคดีได้รับทราบคำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดี ที่ 1/2569 ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2563 แจ้งตามหนังสือ ลับ ด่วนที่สุด ที่ สว (กสทช) 0008/(ส) 330 ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 โดยเจ้าหน้าที่ของผู้ฟ้องคดีเป็นผู้รับไว้เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2569
โดยที่คำสั่งทางปกครอง ย่อมมีผลให้ใช้ยันต่อผู้ฟ้องคดีตั้งแต่ขณะได้รับแจ้ง ตามมาตรา 42 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539 วันดันดังกล่าว จึงถือเป็นวันที่ผู้ฟ้องคดีรู้หรือควรรู้ถึงเหตุการณ์ฟ้องคดี

ผู้ฟ้องคดีจึงต้องนำคดีมาฟ้องต่อศาลภายในเก้าสิบวันนับแต่วันภายในวันที่ 20 ตุลาคม 2569 การที่ผู้ฟ้องคดียื่นฟ้องคดีนี้ต่อศาลปกครองชั้นต้นเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2569 จึงเป็นการฟ้องคดีภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด ตามมาตรา 49 แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542

ศาลจึงรับคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีไว้พิจารณาได้

การที่ศาลปกครองชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับคำฟ้องนี้ไว้พิจารณาและให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ นั้น ศาลปกครองสูงสุดไม่เห็นพ้องด้วย จึงมีคำสั่งกลับคำสั่งของศาลปกครองชั้นต้น เป็นให้รับคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีไว้พิจารณา และมีคำสั่งในเรื่องคำขอเกี่ยวกับมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวก่อนการพิพากษาคดีของผู้ฟ้องคดีต่อไป

อ่านประกอบ :

ค้างพิจารณา 171 วาระ! ถก‘บอร์ด กสทช.’ล่มครั้ง 7-ศาลฯงดอ่านคำสั่งคดี‘สรณ’อุทธรณ์ไม่รับฟ้อง

ถก‘บอร์ด กสทช.’ล่มครั้ง 6! ‘พิรงรอง’ย้ำพร้อมประชุมแบบชอบด้วยกม.-วาระค้างพิจารณา 136 เรื่อง

ประชุมบอร์ด‘กสทช.’ล่มรอบ 5! ‘สรณ’ย้ำไม่ได้ทำอะไรขัดกม.-‘พิรงรอง’ไม่ก้าวล่วงพระราชอำนาจ

คำร้อง‘สรณ’อุทธรณ์ไม่รับฟ้อง(จบ) อ้างข้อเท็จจริงใหม่มิใช่‘พนักงานรัฐ’-ชี้ผลกระทบ 6 ประเด็น

คำร้อง‘สรณ’อุทธรณ์ไม่รับฟ้อง(1) ‘คำวินิจฉัย’สละสิทธิ‘กสทช.’ก่อเสียหาย-ไม่ต้องรอผล‘สุดท้าย’

'อนุทิน' เผย ทูลเกล้าฯ ขอให้โปรดเกล้าฯ 'สรณ' พ้น 'ประธานกสทช.' แล้ว-'ปกรณ์' ชี้ ไม่กระทบงานที่ทำไป

อุทธรณ์คำสั่ง‘ศาลฯ’!‘สรณ’โชว์หลักฐานใหม่‘ม.มหิดล’สู้คดีสละสิทธิ‘กสทช.’-ถกบอร์ดล่มรอบ 4

จับตา'บอร์ด'ถก 99 วาระ หลังศาลฯสั่งไม่รับฟ้องคดี'สรณ'ขอเพิกถอนคำวินิจฉัยฯสละสิทธิ'กสทช.'

‘ศาลปค.’สั่งไม่รับคำฟ้องไว้พิจารณา คดีเพิกถอนคำวินิจฉัย‘คกก.สรรหาฯ’ปม‘สรณ’สละสิทธิ‘กสทช.’

ถก‘บอร์ด’ล่มรอบสาม! -‘3 กสทช.’ไม่ร่วมประชุม-2 คนแจ้งลา ‘สรณ’ปัดหารือ‘นอกรอบ’ปมสละสิทธิฯ

ล่มรอบ2‘องค์ประชุม’ไม่ครบ! 4‘กสทช.’ไม่ร่วมถก‘บอร์ด’-‘สรณ’ชี้ไม่มีกม.ให้หยุดปฏิบัติหน้าที่