ครูจะดำรงอยู่ตลอดไป

"...ครูในดวงใจที่เรารักและคิดถึงเสมอ​ อาจเป็นครูที่สอนเราตั้งแต่อนุบาลประถมมัธยม​ อาจเป็นอาจารย์ที่ดีที่เก่งที่ดลใจเราในมหาวิทยาลัย​ แต่เอาเข้าจริงแล้ว​ เราอาจมีนายหรือหัวหน้าในดวงใจที่เรานับถือเป็นครูในชีวิตในการงานเมื่อเราเป็นผู้ใหญ่ทำงานแล้ว​ เรารักและนับถือท่านตลอดไป​ แม้ท่านจะเกษียณงานไปนานแล้วก็ตาม​ เราจะเรียนรู้จากคำพูด​ ความคิด​ แบบอย่าง​ ปรัชญาของท่านและที่สุดคิอคุณธรรม​โดยเฉพาะแบบอย่างที่สอนเราโดยไม่ต้องเอ่ยปาก​ ไม่ต้องเขียน​ การ กระทำนั้นสำคัญกว่าคำพูดหรือข้อเขียนใดๆ​ "action speaks louder than words"..."

ครูเป็นอาชีพที่ยิ่งใหญ่​ เพราะมีหน้าที่สร้างศิษย์ในทางความคิดจิตใจและสติปัญญาหรือวิชาการ​ สำคัญรองลงมาจากพ่อแม่เท่านั้น​ คนเรามีครูในดวงใจทุกคน​ พระเจ้าอยู่หัวเคยตรัสต่อหน้าคณะครูอาวุโสที่เข้าเฝ้าว่า​ ทรงคิดเลขเป็นเพราะครูคนไหน​ เขียนและอ่านหนังสือได้เพราะครูคนใด​ สมเด็จพระกนิษฐาธิราช​ เคย​มีพระราชดำรัสความว่าเทคโนโลยีใด ๆ​ ก็แทนครูไม่ได้​ เพราะครูนั้น​ อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตเด็กไปในทางดีได้เสมอ

ในหมู่นักเรียนแพทย์นั้น​ เมื่อเราข้ามฝั่งหรือข้ามฟากมาโรงเรียนแพทย์​ ผู้คนรวมทั้งอาจารย์จะเรียกเราว่า"หมอ" ทันที​ ทั้งๆที่เรายังไม่ได้เป็นหมอ​ ส่วนเราจะเรียกแพทย์ที่อยู่ทำงานและช่วยสอนเราว่า​"พี่" และเรียกอาจารย์แพทย์ที่สอนว่า​ "อาจารย์" เท่านั้น​ แต่จะเรียกอาจารย์ที่อาวุโส​ สอนเป็นเลิศ​ และทุ่มเทชีวิตจิตใจปั้นพวกเราว่า​"ครู" ถือเป็นตำแหน่งสูงสุดในหัวใจของทุกคนในโรงเรียนแพทย์​ ยิ่งใหญ่กว่าอาจารย์​ ยิ่งใหญ่กว่าหัวหน้าภาคหรือสาขา​ ยิ่งใหญ่กว่าคณบดี​ และมักจะเรียกท่านลับหลัง​ เพราะเกรงว่าท่านจะเขินที่เรารักเคารพและเทิดทูนท่านถึงขนาดเรียกว่า​ "ครู"​

ครูไม่ใช่แค่สอนไม่ใช่แค่บรรยายไม่ใช่แค่เป็นนักวิชาการนักวิจัยแต่ครูคือผู้นำ​ ทางจิตวิญญาณด้วย​ นำด้วยความเป็นแบบอย่าง​ความเสียสละความทุ่มเทและด้วยอุดมคติของวิชาชีพและความเป็นมนุษย์​ที่สมบูรณ์

ครูในดวงใจที่เรารักและคิดถึงเสมอ​ อาจเป็นครูที่สอนเราตั้งแต่อนุบาลประถมมัธยม​ อาจเป็นอาจารย์ที่ดีที่เก่งที่ดลใจเราในมหาวิทยาลัย​ แต่เอาเข้าจริงแล้ว​ เราอาจมีนายหรือหัวหน้าในดวงใจที่เรานับถือเป็นครูในชีวิตในการงานเมื่อเราเป็นผู้ใหญ่ทำงานแล้ว​ เรารักและนับถือท่านตลอดไป​ แม้ท่านจะเกษียณงานไปนานแล้วก็ตาม​ เราจะเรียนรู้จากคำพูด​ ความคิด​ แบบอย่าง​ ปรัชญาของท่านและที่สุดคิอคุณธรรม​โดยเฉพาะแบบอย่างที่สอนเราโดยไม่ต้องเอ่ยปาก​ ไม่ต้องเขียน​ การ กระทำนั้นสำคัญกว่าคำพูดหรือข้อเขียนใดๆ​ "action speaks louder than words"

เมื่อผมเป็นรัฐมนตรี​ อว​ ดูแลเรื่องอุดมศึกษานั้น​ ได้ริเริ่มการให้ตำแหน่งวิชาการแก่อาจารย์ที่สอนเป็นเลิศด้วย​ เป็นของใหม่ และไม่น่าจะมีในประเทศใดมาก่อน​ ปกติแล้วเราให้ตำแหน่งวิชาการ​ จนถึงสูงสุดเป็นศาสตราจารย์ด้วยงานเขียนของพวกท่านไม่ว่าจะตำราหรืองานวิจัย​ ผมคิดว่าการสอนนั้นคือการสร้างคนสร้างปัญญาถ่ายทอดวิชาการ​ ย่อมจะสำคัญไม่แพ้การทำงานวิชาการ​ และเป็นการสร้างชาติผ่านการสร้างทรัพยากรบุคคลระดับสูงด้วย​ โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยราชภัฏซึ่งมีหน้าที่หลักในการสร้างครูสร้างอาจารย์ให้แก่โรงเรียนทั่วประเทศ​นั้น​ ควรจะเน้นการให้ตำแหน่งวิชาการด้วยการสอนที่เป็นเลิศ​ ที่บันดาลใจ​ ที่เป็นแบบฉบับของครูที่ดีที่เสียสละ

และในฐานะรัฐมนตรีผมมักจะเตือนครูอาจารย์ของเราว่า​ อาชีพครู​อาชีพอาจารย์นั้น​ มีพลัง​ ได้รับเกียรติ​ ศักดิ์ศรี​ เพราะเราเป็นแบบอย่างให้คนรุ่นหลังได้​ เพราะเราเสียสละ​ เพราะ​"เราเลือกที่จะไม่รวย" แต่ครูอาจารย์เราต้องระวังสักนิด​ ต้องไม่คร่ำครวญเรื่องเงินเดือนไม่พอ​ สวัสดิภาพไม่พอ​มากนัก​ บ่นกันเองเบาๆ​ได้​ ดีที่สุด​ แต่ไม่ควรให้เป็นข่าวเป็นกระแส​ และ​ในทางกลับกัน​ ฝ่ายบริหารรวมจนถึงขั้นรัฐมนตรีต้องหมั่นเอาใจใส่สวัสดิการและจัดหาเงินตอบแทนที่เหมาะสมให้โดยที่ท่านเหล่านั้นไม่ต้องพูดเอง​ จัดตั้งขบวนการมาเรียกร้องเอง​ ออกข่าวเอง ครูอาจารย์"ไม่ใช่เป็นเพียงอาชีพหนึ่ง" เท่านั้น​"สูงกว่านั้น​ สำคัญกว่านั้น"

ในโอกาสวันครูที่ผ่านไปเมื่อวานนี้เอง​ ขอถือโอกาสนี้ระลึกถึงครูในดวงใจของผมทุกท่าน​ และขอย้ำเตือนชาวราชภัฏทั้งหลายให้เร่งทำเรื่องให้ตำแหน่งวิชาการ​ ตั้งแต่​ ผศ. รศ.​ ศ.​ ด้วยการสอนที่เป็นเลิศ​ เป็นแบบอย่าง​ เพื่อยกย่อง​เทิดทูนความเป็นครู​กันเถิด

หมายเหตุ : ภาพประกอบจาก trueplookpanya.com , mgronline.com