โรดแมป “บันได 7 ขั้น” ของรัฐบาลอนุทิน แม้จะยังไม่ถึงกับผ่าน สมช. หรือเป็นแผนเสนอสภาอย่างเป็นรูปธรรม แต่นี่คือ “ธงนำ” ซึ่งแกนนำรัฐบาลมีความมั่นใจว่า ไฟใต้รอบนี้… “เห็นหน้าเห็นหลัง” แน่ๆ
แต่ยังมีประเด็นที่เป็นความท้าทายไม่น้อยเหมือนกัน ได้แก่
1.หัวหน้าคณะพูดคุยฝ่าย BRN เป็นตัวแทนของกลุ่มหรือขบวนการ BRN ทั้งขบวนการจริงๆ หรือไม่ หรือเป็นแค่ “ตัวแทนพูดคุย” คล้ายๆ “ผู้นำสาร” แต่ไม่มีอำนาจตัดสินใจ
หากเป็นเช่นนั้น แผนบันได 7 ขั้นก็อาจจะไม่ง่ายอย่างที่ตั้งใจ
2.ยุทธศาสตร์และเป้าหมายสุดท้ายของ BRN ที่ใช้ปลุกระดมนักรบและมวลชนของตนมาตลอด คือ “ต้องการเอกราช และตั้งรัฐใหม่” การยอมถอยถึงขั้น “การปกครองท้องถิ่นแบบพิเศษ” ซึ่งเป็นโมเดลเล็กว่า “เขตปกครองตนเอง” หรือ Autonomous Region จะทำให้นักรบและมวลชนของขบวนการเห็นด้วยได้จริงหรือไม่
3.BRN เคลื่อนไหวโดยอาศัยแนวทางการใช้ “สิทธิในการกำหนดใจตนเอง” หรือ Self - Determination มาตลอด เพื่ออ้างกฎบัตรสหประชาชาติ ทำประชามติกำหนดอนาคตของตัวเอง ในฐานะ “ดินแดนอาณานิคม”
BRN จึงอ้างมาตลอดว่า ดินแดนปัตตานี เป็น “อาณานิคม” ของสยามมาตั้งแต่อดีต และวันนี้ก็ยังเป็นอยู่ โดยอ้างหลักฐาน สนธิสัญญา แองโกล-สยาม เมื่อปี พ.ศ.2452 ทำให้พวกตนต้องได้รับสิทธิในการกำหนดใจตนเอง นั่นก็คือ การเลือกรูปแบบการปกครองของตัวเองนั่นเอง
4.องค์กร BRN ต่อสู้มายาวนาน มีแกนนำและมวลชนหลายรุ่น ทำให้ไม่มีเอกภาพภายในเหมือนสมัยก่อน ฉะนั้นแม้ระดับแกนนำจะยอมเจรจา แต่นักรบรุ่นใหม่อาจไม่ยอมเจรจาก็ได้
5.ขบวนการแบ่งแยกดินแดนไม่ได้มีขบวนการเดียว แม้รัฐบาลไทยจะตกลงกับ BRN ได้ แต่ก็อาจจะมีขบวนการอื่นสร้างสถานการณ์ต่อไป
ทั้งหมดนี้คือความท้าทาย 5 ประการของกระบวนการสันติภาพ ว่าจะก้าวผ่านอุปสรรคเหล่านี้ไปได้หรือไม่ เพื่อสถาปนาสันติสุขให้เกิดขึ้นในดินแดนแห่งนี้เสียที
ขอบคุณ : จากรายการข่าวข้นคนข่าว เนชั่นทีวี
